میرزا حسین علی یکی از شخصیت های شیعه است که در دهه 1800 ادعای پیامبری کرد. حسین علی خود را به پیامبری منصوب کرد، همچنین حضرت مسیح موعود. میرزا حسینعلی با ادعای پیامبری، توسعه دهنده و گسترش دهنده ایدئولوژی بهاییت شد.
ایدئولوژی بهائی در قرن نوزدهم از میان شیعیان ایران پدید آمد. مبتکر آن میرزا علی محمد (متوفی 1853) بود. او ادعا می کند که «الباب» به معنای «در» است که دری است که انسان را با «ایمان گمشده» پیوند می دهد که در آخرالزمان بیرون خواهد آمد.
تعالیم او «بابیه» نام داشت. میرزا علی محمد خود را به امامت مهدی منصوب کرد. پس از درگذشت او، تعلیمات او توسط شاگردش، میرزا حسینعلی، از نوادگان ملت پارس، توسعه یافت. هنگامی که میرزا حسینعلی در سیاهچال سیاهچال در شهر تهران بازداشت شد، شروع به نشر تعالیم لحظهای خود کرد.
میرزا حسینعلی به خود لقب «بهاءالله» را داده است که به معنای جمال الله سبحان است. بابیه یا بهاییت همین است یا به عبارتی هنوز یک واحد است.
او از سیاح چال آزاد شد، اما از ایران به بغداد، عراق تبعید شد. حسینعلی در ابتدا به سایر پیروان مذهب باب در عراق که در نهایت هرج و مرج و ذلت بود، رسالت خود را اعلام نکرد.
در سال 1863 در پارکی به نام تمن رضوان مأموریت خود را به پیروان باب که در بغداد بودند اعلام کرد و از آن زمان این ایدئولوژی به بهائیت معروف شد.
در سال 1868 میرزا به شهر عکا در فلسطین تبعید شد که در آن زمان به عنوان زندان توسط امپراتوری عثمانی استفاده می شد. ابتدا در پادگان عکا زندانی شد. در سال 1892 در بهجی نزدیک عکا درگذشت و آنجا قبله بهائیان شد.
آموزه های بدعت میرزا حسینعلی
او معتقد است که همه ادیان آسمانی (یهودیت، اسلام و مسیحیت) یکسان هستند، زیرا از یک خدای واحد سرچشمه می گیرند. بنابراین باید سه دین با هم متحد شوند تا یهودیت، مسیحیت و اسلام وجود نداشته باشد. فقط «دین الله» (دین خدا) یا چیزی که به آن «دین بین المللی» می گویند وجود دارد.
تعالیم بهائی آمیزهای از فلسفه ساحلگرایی، آموزههای تورات (یهودیان)، انجیل (مسیحیان) و تصوف در اسلام است. بهائی آموزهای است که در چینهای اسلام میتراشد، راسوی پر مرغ که همیشه در حال تغییر شکل است.
بهائیت در بسیاری از نقاط جهان به ویژه در غرب گسترش یافته است. گفته می شود که در 300 نقطه، در کشورهای مختلف جهان گسترش یافته است. در اندونزی، این بهائیان به طور گسترده در شهرهای بزرگ پخش می شوند، اما به طور رسمی توسط دولت اندونزی ممنوع شده اند، زیرا عمل به آموزه های آنها تفرقه افکن و برهم زننده آرامش عمومی تلقی می شود. با صدور فرمان نخست وزیر جمهوری اندونزی، بهائیان بدعت شناخته شدند. شماره: 112 /پم/1959، مورخ 21 مارس 1959.
و لازم به ذکر است که فرقه بهائی (میرزا حسینعلی) جان خود را برای تبلیغ برای بازگشت یهودیان به فلسطین و حفظ «الحاق» یهودیان به فلسطین گذاشته است.
0 komentar:
Posting Komentar