الحمدلله حمد و ستایش مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانیان است. شايد شالوات و درود بر پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت و دوستانش فراوان باشد.
عذاب جهنم قابل مقایسه نیست. هیچ کس نمی تواند نور عذاب او را تحمل کند. در واقع او احساس می کرد که با وحشتناک ترین عذاب شکنجه می شود. به تصویری که از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم نقل شده است نگاه کنید.
إِنَّ أَهْوَنَ أَهْلِ النَّارِ عَذَابًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ لَرَجُلٌ تُوضَعُ فِى أَخْمَصِ قَدَمَيْهِ جَمْرَتَانِ يَغْلِى مِنْهُمَا دِمَاغُهُ
همانا اهل جهنم با کمترین عذاب کسی است که دو زغال آتش زیر کف پایش بگذارد و بلافاصله مغزش بجوشد. (متفق علیه، بخشی از اضافه بخاری، «همانطور که دیگ و دیگ می جوشد».
امام مسلم از حدیث ابوسعید خدری رضی الله عنه روایت کرده است که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم فرمودند:
إِنَّ أَدْنَى أَهْلِ النَّارِ عَذَابًا يَنْتَعِلُ بِنَعْلَيْنِ مِنْ نَارٍ يَغْلِى دِمَاغُهُ مِنْ حَرَارَةِ نَعْلَيْهِ
همانا جهنمیان سبک ترین عذاب را دارند، دو صندل از جهنم می پوشد و از حرارت صندلش فوراً دلش می جوشد.
در سرمقاله دیگری،
إِنَّ أَهْوَنَ أَهْلِ النَّارِ عَذَابًا مَنْ لَهُ نَعْلاَنِ وَشِرَاكَانِ مِنْ نَارٍ يَغْلِى مِنْهُمَا دِمَاغُهُ كَمَا يَغْلِى الْمِرْجَلُ مَا يَرَى أَنَّ أَحَدًا أَشَدُّ مِنْهُ عَذَابًا وَإِنَّهُ لأَهْوَنُهُمْ عَذَابًا
«همانا اهل جهنم که کمترین عذاب را دارند، کسی است که دو صندل و دو بند صندل از آتش جهنم داشته باشد و مغزش از حرارت صندل مانند دیگ جوشان فوراً بجوشد، آن شخص احساس می کند. هیچ کس دردناکتر از این عذابش نیست، هر چند که سخت ترین عذاب او باشد. (حدیث تاریخی. مسلم)
پس واقعا باید از او بترسیم. هر جاده ای که به جهنم منتهی می شود، پس ما واقعاً دور می مانیم. همه عللی که نیاز به ورود به آن دارند، پس از آن اجتناب می کنیم. ما همچنین سعی می کنیم دلایلی را پیدا کنیم که بتواند خود را از جهنم تقویت کند.
عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ قَالَ ذَكَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النَّارَ فَتَعَوَّذَ مِنْهَا وَأَشَاحَ بِوَجْهِهِ ثُمَّ ذَكَرَ النَّارَ فَتَعَوَّذَ مِنْهَا وَأَشَاحَ بِوَجْهِهِ قَالَ شُعْبَةُ أَمَّا مَرَّتَيْنِ فَلَا أَشُكُّ ثُمَّ قَالَ اتَّقُوا النَّارَ وَلَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ فَإِنْ لَمْ تَجِدْ فَبِكَلِمَةٍ طَيِّبَةٍ
از عدی بن حاتم رضی الله عنه می گوید: پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم از جهنم یاد کرد، سپس از آن پناه برد و آن را با چهره خود بیان کرد. سپس جهنم را یاد کن و از آن پناه ببر و با چهره خود بیانش کن. سپس جهنم را ذکر کن و از آن پناه ببر و با چهره خود بیان کن. شعبه گفت: شاید دو بار، پس شک ندارم. سپس پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: خود را از جهنم نجات دهید هر چند با نصف خرما باشد، اگر نه، پس با سخنان نیکو. (متفق علیه)
در سرمقاله مسلمانان،
مَنِ اسْتَطَاعَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَتِرَ مِنَ النَّارِ وَلَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ فَلْيَفْعَلْ
«هر کس از شما بتواند با نصف نخل خرما از جهنم دفاع کند، باید آن را انجام دهد».
در روايت احمد از حديث ابن مسعود با سند صحيح آمده است كه يكي از شما با نصف خرما صورت خود را از جهنم حفظ كند. و از حدیث عایشه با حسن سناد «ای عایشه، خود را از جهنم نجات ده حتی با نصف خرما». (حدیث تاریخی. احمد)
. . . به راستی که حداقل صدقه می تواند عامل نجات کسی از آتش جهنم باشد. . .
ز جمله تلاش هایی که بین انسان و جهنم حجاب می شود، صدقه است. زیرا صدقه گناهان را محو می کند، مانند آب که آتش را خاموش می کند. صدقه همچنین می تواند خشم خدا را فرو نشاند و از مرگ بد جلوگیری کند. (ح. الترمذی)
در حدیث فوق به صدقه دادن هر چند اندک توصیه شده است. خجالت نکش چون فقط اندکی ثروت داری. مقدار اندک صدقه را دست کم نگیرید. در حقیقت، حداقل صدقه می تواند عامل نجات فردی از آتش سوزان جهنم باشد.
در حدیث فوق اشاره ای از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وجود دارد که یکی از بزرگترین ابزارهایی که می تواند از جهنم نجات یابد، نیکی کردن به موجودات دارای مال و سخن است. نیکی را اگر چه از نظر مادی کم باشد نباید دست کم گرفت، مانند صدقه ای که تعدادش کم است، فقط نصف خرما. حتی اگر ندارید، می توانید آن را در ثیبه بگویید.
کلمه ثیبه به معنای وسیع است. این شامل تمام کلماتی است که دل را خوشحال می کند، سینه را گشاد می کند و دیگران را خوشحال می کند. جمله ثیبه نیز شامل کلماتی است که حاوی دستور، خواندن علم و تعلیم آن، رد سبحات، بهبود روابط بین دو متخاصم، حل اختلاف بین دو نفر، ارائه راه حل برای مشکلات، آرام کردن خشمگینان و غیره است.
جمله ثیبه نیز شامل ذکر (ذکر) خدا و خواندن کتاب او و ستایش او و بیان احکام و شریعت او می شود. در اصل، هر کلمه ای که به خدا نزدیک شود و به بندگان خدا منفعت دهد، در زمره حکم ثیبه قرار می گیرد. والله تعالی اعلام.
0 komentar:
Posting Komentar